0 yorum var - 05 Temmuz 2008 12:38
Sanırım 2002 yılıydı. mersin üniversitesinde bir şiir dinletisindeyim. Farklı bir bölümden bir arkadaş var , hiç konuşmaz sadece susar. Listeye Baktığımda bu vatandaşın şiir dinletisinde üçüncü şahsın şiirini okuyacağını gördüm , oha dedim rezil oldu şiir. Metin Kemal Kahraman kardeşlerin ferfecir albümü ve aynı adlı şarkısı neredeyse hayatıma malolalacak kadar etkili bende zaten. Başladı dinleti 2 saat falan sürdü kızın biri salak bi şiir okuduktan sonra birden tüm salon karanlığa gömüldü. noluyo lan derken sahnenin üzerinden sadece hafif birspot yandı , altında bizim suskun. Biz ne olduğunu anlamaya çalışırken ferfecir çalmaya başladı zaten herkezin sesi kesildi. Ardından Atilla babanın şiirini okudu eleman.Bir şiir ancak bu kadar güzel bir ses tonuyla ve bu kadar etkili okunabilirdi...
ve şiir bitti, fon müziğide bitti. 3-5 saniye kimse yerinden kımıldamadı ışıklar açılmadı, herkez öylece duruyor. ardından bir kıyamet bir alkış,vali, emn genel müdürü falan herkez istisnasız gözlerini siliyor ve alkışlıyor.
İşte ben bu şarkıya ve şiire hastaydım ama ikisinin bir arada direk kalp krizi etkisi yaptığını bilmiyordum.
ÜÇÜNCÜ ŞAHSIN ŞİİRİ
Gözlerin gözlerime degince,
felaketim olurdu aglardim.
Beni sevmiyordun bilirdim,
bir sevdigin vardi duyardim.
Çöp gibi bir oglan ipince,
hayirsizin biriydi fikrimce.
Ne vakit karsimda görsem,
öldürecegimden korkardim,
felaketim olurdu aglardim.
Ne vakit Maçka'dan geçsem,
limanda hep gemiler olurdu.
Agaçlar kus gibi gülerdi,
bir rüzgar aklimi alirdi.
Sessizce bir cigara yakardin,
parmaklarimin ucunu yakardin,
kirpiklerini egerdin bakardin.
Üsürdüm içim ürperirdi,
felaketim olurdu aglardim.
Aksamlar bir roman gibi biterdi.
Jezabel kan içinde yatardi.
Limandan bir gemi giderdi,
sen kalkip ona giderdin.
Benzin mum gibi giderdin,
sabaha kadar kalirdin.
Hayirsizin biriydi fikrimce,
güldü mü cenazeye benzerdi.
Hele seni kollarina aldi mi;
felaketim olurdu aglardim.